Amsterdam
Stolica to świetne miejsce dla podróżników. Na uwagę zasługują XVII-wieczne architektoniczne zabytki, kanały, galerie i muzea. Po zwiedzaniu najlepiej odpocząć w którejś z licznych kawiarenek lub barów. Po zwartym śródmieściu bez problemu można się poruszać na piechotę lub jeździć rowerem.
Najsłynniejsze muzea Amsterdamu to: Museum Het Rembrandthuis (Muzeum Dom Rembrandta; Jodenbreestraat 4), które mieści się w dawnej pracowni Rembrandta oraz Van Gogh Museum (Paulus Potterstraat 7) gdzie zgromadzono największy na świecie zbiór prac van Gogha (ok. 200 obrazów i 500 rysunków), a także jemu współczesnych twórców, w tym Gauguina, Toulouse-Lautreca, Moneta i Bernarda. Tłumy odwiedzają także Rijksmuseum (Stadhouderskade 42) z wartymi miliardy zbiorami.
Słynna Dzielnica Czerwonych Latarni, z prawie nagimi prostytutkami kuszącymi zza przyciemnionych szyb okien wystawowych, rozciąga się pomiędzy Warmoesstraat (na zachodzie), Zeedijk/Nieuwmarkt/Kloveniersburgwal (na wschodzie) i Damstraat/Oude Doelenstraat/Oude Hoogstraat (na południu).

Lejda
Lejda, miasto urodzenia Rembrandta, jest siedzibą najstarszego holenderskiego uniwersytetu. Ufundował go Wilhelm I Orański, zwany Milczącym, w podzięce mieszkańcom za przetrzymanie dwóch hiszpańskich oblężeń w 1574 r. Według legendy, pokonani Hiszpanie uciekali tak szybko, że porzucili kocioł z hutspot (miksturą), która od tego czasu stała się podstawą kuchni holenderskiej. Znaczący procent ludności ośrodka stanowią studenci (20 tys.). Kultura uniwersytecka wniosła tu świeżą, pełną życia atmosferę – prawie można wyczuć pulsującą w powietrzu energię. Na murach namalowano cytaty z literatury niemal we wszystkich językach – od rosyjskiego, przez hebrajski, po hiszpański.
W XVII-wiecznym Lakenhal (sukiennice; Oude Singel 28–32) mieści się obecnie Muzeum Miejskie, z bogatą kolekcją prac starych mistrzów.
W pieczołowicie odrestaurowanym wiatraku zwanym De Valk (Sokół; 2e Binnenvestgracht 1) pozostawiono odsłoniętą konstrukcję i mechanizm, pozwala to podziwiać tajniki przedindustrialnej techniki. Z wyższych poziomów roztacza się wspaniały widok na Stare Miasto.

Haga
W oficjalnie nazywanej „’s-Gravenhage” (posiadłość hrabiego) Hadze siedzibę ma holenderski rząd i rodzina królewska. Dostojne domostwa i pałace stojące wzdłuż zielonych bulwarów zajmują ambasady. Miasto słynie z wyśmienitych lokali, świetnych muzeów i największego na świecie festiwalu jazzowego North Sea Jazz Festival, co roku odbywającego się w nadmorskiej, nieco kiczowatej, ale uroczej podmiejskiej dzielnicy Scheveningen.
Oddalone o 3 kilometry od miasta Madurodam (George Maduroplein 1), to miniaturowa Holandia z wykonanymi w skali 1:25 kopiami Schiphol, Amsterdamu, wiatrakami i tulipanami, rotterdamskim portem, groblami delty itp. Ta niezwykła atrakcja stanowi widoczny przejaw skłonności Holendrów do przyglądania się swojemu krajowi i społeczeństwu.
Długa plaża w Scheveningen (www.scheveningen.nl), 4 km od centrum, każdego roku przyciąga 9 milionów osób. Choć bywa tu bardzo tłoczno, zwłaszcza w upalne dni, i w pasażach handlowych króluje beznadziejna komercja, wszystko rekompensuje urok morza, piasku i ładnej okolicy.

Delft
Powstałe ok. 1100 r. urocze Delft stanowi popularny cel wycieczek. Spacer wąskimi uliczkami prowadzącymi wzdłuż kanałów, przy których stoją piękne stare budowle pozwala odpocząć (oczywiście poza godzinami szczytu) od zgiełku innych ośrodków. Urodził się tu wybitny malarz Złotego Wieku, Jan Vermeer. Widok Delftu to jeden z jego najsłynniejszych obrazów, przedstawiający zamazany, nierealistyczny pejzaż. To niezwykłe miasto o zwartej zabudowie słynie z delftów – niezwykłej niebiesko-białej ceramiki.
Municipal Museum Het Prinsenhof (St Agathaplein 1) zajmuje budynek dawnego klasztoru, w którym w 1584 r. został zamordowany Wilhelm I Orański (dziurę po kuli w ścianie dla ochrony zabezpieczono pleksiglasem). W muzeum zgromadzono eksponaty związane z historią 80-letniej wojny z Hiszpanią oraz XVII-wieczne obrazy.
W czasie wizyty w Aardewerkatelier de Candelaer (Kerkstraat 14) można zobaczyć jak produkuje się słynną porcelanę. Często w asyście publiczności pracuje tu pięciu rzemieślników, a czasami (na życzenie) jest organizowane zwiedzanie manufaktury.

Rotterdam
Historia tego drugiego co do wielkości miasta Holandii i ważnego portu morskiego sięga XIV w. W 1940 r. hitlerowscy najeźdźcy postawili Holendrom ultimatum: albo kraj się podda, albo Rotterdam (i inne ośrodki) zostanie zniszczony. Rząd skapitulował, ale naloty i tak przeprowadzono – historyczne centrum zostało zrównane z ziemią.
Po wojnie rozpoczęto odbudowę. Jej efektem było powstanie nowej, unikalnej w Europie, architektury.
Na szczyt 185-metrowego Euromast (Parkhaven 20) turystów wwozi przeszklona obrotowa winda „Euroscop”. W czasie jazdy (przy dźwiękach utworu Davida Bowiego Space Oddity) można podziwiać wspaniałą z niczym nieporównywalną panoramę Rotterdamu.
Przykładem niezwykłych rozwiązań architektonicznych jest Overblaak developement (1978–1984), osiedle zaprojektowane przez Pieta Bloma. Postmodernistyczna ekstrawagancja przejawia się w przypominających kształtem ołówki wieżach i odwróconych budynkach mieszkalnych, przypominających kostki. Całość wygląda jak z powieści J.G. Ballarda. Jeden z domów, Show Cube, udostępniono zwiedzającym.

Region Delty
Trzy pasma lądu tworzące Zelandię (Zeeland, Kraj Nadmorski), prowincję obejmująca większą część regionu Delty, to właściwie wyspy pośrodku rozległego obszaru, przez który wiele europejskich rzek uchodzi do morza, m.in. Ren, Skalda i Moza.
Przez wieki na ziemiach tych walczono z wodami Morza Północnego. Powódź, która w dniu św. Elżbiety w 1421 r. spowodowała śmierć ponad 100 tys. ludzi, na zawsze odmieniła krajobraz kraju i jego mieszkańców. 31 stycznia 1953 r. woda, niszcząc 800 km tam, ponownie wdarła się w głąb lądu, zabiła prawie 2 tys. osób, a ponad 500 tys. pozostawiła bez dachu nad głową.
Po katastrofalnej powodzi rozpoczęto pracę nad Projektem Delta. Południowo-zachodnią część delty zablokowano systemem tam, grobli i ogromną, 3,2-kilometrową barierą przeciwsztormową. Delta Expo (Haringvlietplein 3) to doskonałe muzeum i centrum informacyjne. Kilka pięter poświęcono skutkom powodzi i realizacji Projektu. W czasie zwiedzania bariery można zobaczyć jak reguluje się poziom wody za pomocą ogromnych wrót.

Wyspy Fryzyjskie
Ta grupa pięciu wysp stanowi popularny cel wypraw turystycznych. Ich mieszkańcy, Fryzowie, zawsze byli niezależni – niegdyś ich państwo obejmowało też wyspy należące dziś do Holandii, Niemiec i Danii. Od 1945 r. działa fryzyjska rozgłośnia radiowa, a od 1994 r. stacja telewizyjna. Znaki drogowe są w języku holenderskim i fryzyjskim. W 1996 r. zmieniono oficjalną nazwę prowincji z Friesland na Fryslân (zgodnie z brzmieniem w języku fryzyjskim). Fryzyjski hymn dumnie głosi, że Fryzja to: it beste lan fan d’ierde (najwspanialszy kraj na ziemi).
Będąc na wyspach warto odwiedzić Leeuwarden – przyjemne i spokojne miasto, pasujące do otaczającego je krajobrazu wiejskich gospodarstw. Stare uliczki, ciche nawet w szczycie turystycznego sezonu, są wymarzone na długie spacery. Najsłynniejszą obywatelką miejscowości była Mata Hari, tancerka i szpieg z czasów I wojny światowej.
W poświęconym głównie kulturze fryzyjskiej Fries Museum (Turfmarkt 11) zgromadzono ogromną kolekcję przedmiotów ze srebra – okoliczna ludność od dawna specjalizuje się w ich produkcji.

Groningen
Miasto zostało założone ok. 1000 r., od XIII w. stanowiło jeden z głównych ośrodków handlowych. W Groningen powstał drugi w Holandii uniwersytet (1614 r.). Jak we wszystkich dużych ośrodkach uniwersyteckich, studenci stworzyli tu niepowtarzalną atmosferę.
Groninger Museum prezentuje malarstwo Złotego Wieku i często gości wystawy czasowe współczesnego wzornictwa oraz fotografii.
Na popularne wadlopen (wędrówki po błocie) po tutejszych błotnistych równinach rozciągających się aż do Wysp Fryzyjskich przyjeżdżają Holendrzy z całego kraju oraz turyści z całej Europy. Wielu piechurów przemierza nawet 12-kilometrowe trasy. Najbardziej uczęszczany szlak do Schiermonnikoog ma 7 km długości.
Na taką wyprawę nie wolno wyruszać bez doświadczonego przewodnika.

Texel

Wyspa Texel (wym. tessel) z rezerwatami przyrody, lasami i malowniczymi wioskami to zachwycająca kraina piękna i spokoju. W połowie czerwca jej szerokie plaże zapełniają się publicznością obserwującą przebieg największych na świecie regat katamaranów Cisco Trophy.
W rezerwacie Ecomare (Ruyslaan 92) żyją foki uratowane z mokradeł Waddenzee, ptaki i inne zwierzęta tych terenów. W akwarium można zobaczyć rekina, a nawet pogłaskać płaszczkę.
Park Narodowy Duinen van Texel (Wydmy Texel) obejmuje słone błota oraz piaszczyste i porośnięte trawą wydmy. Większość obszaru zajmują rezerwaty ptaków – wolno poruszać się po nich tylko piechotą.
Ciągnące się przez ponad 30 km wspaniałe plaże pokrywa drobny biały i czysty piasek. Dwa odcinki wydzielono dla naturystów.

Maastricht
Prawdopodobnie najstarsze miasto Holandii (kontrkandydatem do tego tytułu jest Nijmegen) urzeka cudownymi starymi brukowanymi uliczkami, burzliwym życiem nocnym, szykownymi restauracjami i elegancką atmosferą. W tym kosmopolitycznym ośrodku, wciśniętym pomiędzy Belgię i Niemcy w najdalej na południe wysuniętym zakątku kraju, w 1992 r. przedstawiciele dwunastu państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej podpisali traktat o utworzeniu Unii Europejskiej.
Charakterystycznym elementem krajobrazu okolicy jest 28-metrowa wieża Bonnefantenmuseum (Ave Céramique 250). Zbiory muzeum podzielono na dwa główne działy – każdy zajmuje oddzielne piętro. Na pierwszym poziomie zgromadzono obrazy starych mistrzów i średniowieczne rzeźby, a na drugim dzieła sztuki współczesnej artystów związanych z Limburgią.
Pod większą częścią Maastricht ciągną się rozległe tunele drążone przez wieki w miękkiej piaskowej skale. Najlepiej podziwiać je w dużym forcie Sint Pietersberg, 2 km na południe od Helpoort. W podziemiach żyje 13 gatunków nietoperzy.