Samolot
Bezpośrednie przeloty z Polski do Hiszpanii obsługuje LOT (Warszawa–Madryt i Warszawa–Barcelona) oraz tanie linie lotnicze (m.in. Wizz Air i Sky Europe). W związku z częstymi promocjami, ceny biletów u tanich przewoźników zmieniają się.
Przykładowe ceny połączeń w jedną stronę (LOT razem z opłatami lotniskowymi, Sky Europe i Wizz Air bez opłat lotniskowych): Warszawa–Madryt 940 zł (LOT); Warszawa–Barcelona 940 zł (LOT); Katowice–Barcelona 300 zł (Wizz Air); Kraków–Barcelona 360 zł (Sky Europe).
Istnieją zniżki przysługujące dzieciom, studentom, emerytom itd., są też dość tanie bilety rodzinne i grupowe. Wysokość rabatów, które można uzyskać, oraz ich zakres określają indywidualnie poszczególni przewoźnicy. Stali klienci danych linii lotniczych mogą liczyć na specjalne upusty lub inne szczególne przywileje.
Tanie linie lotnicze oferują korzystniejsze warunki cenowe, ale trzeba pamiętać o kilku zasadach. Cena biletu (zawsze podawana bez opłat lotniskowych) rośnie im bliższa jest data odlotu. Ponieważ większość tanich linii lotniczych korzysta z lotnisk położonych daleko od miast, należy się liczyć z dodatkowymi kosztami dojazdu.
Bilety na samolot można kupować bezpośrednio u przewoźnika, w agencjach turystycznych zajmujących się ich rezerwacją i sprzedażą, a także na stronach internetowych m.in. www.samoloty.onet.pl, www.samolotyonline.pl, www.campus.pl oraz www.aero.pl.

Pociąg
Ze względu na cenę i przesiadki trudno polecać podróż z Polski do Hiszpanii koleją. Bilet drugiej klasy w jedną stronę jest prawie dwukrotnie droższy niż najtańszy przelot.
Warto zastanowić się nad zakupem jednego z międzynarodowych biletów zniżkowych umożliwiających swobodne podróżowanie koleją po różnych częściach Europy m.in. InterRail (www.interrailnet.com) lub Euro Domino. Bilet InterRail ważny na wszystkie kraje leżące na trasie do Hiszpanii, kosztuje ok. 1200 zł (dla osób poniżej 26 lat, ważny 1 miesiąc).
Wszelkich informacji o cenach biletów, ofertach specjalnych i biletach wieloprzejazdowych udzielają kasy międzynarodowe PKP (informacja kolejowa tel..0229436 i 0429436 z całej Polski), biuro Wasteels (tel..0226202149) oraz wybrane oddziały Orbisu. Aktualne informacje o czasach odjazdów są na internetowych stronach Deutsche Bahn www.bahn.de oraz www.pkp.pl.

Autobus
Z Polski do Hiszpanii jeżdżą autobusy kilku krajowych i zagranicznych przewoźników, m.in. Intercars (tel.0124232061, www.intercars.pl), Orbis Transport (tel..0225001500, www.orbis-transport.pl. Bilet w obie strony kosztuje 700–800 zł (w zależności od przewoźnika). Podróż do Madrytu trwa ok. 50 godzin.
Warto przejrzeć oferty kilku przewoźników, po czym skonfrontować je z opiniami osób, które już z nich korzystały. Przede wszystkim trzeba pytać o trasę przejazdu, ponieważ przewoźnik zwykle zakłada zabieranie pasażerów z różnych miast Polski, co znacznie przedłuża podróż.
Za przejazd małego dziecka (do 4 lat) często nie trzeba płacić lub przysługują duże zniżki, pod warunkiem że nie potrzebuje ono oddzielnego miejsca do siedzenia (przy długiej podróży żadne dziecko, a tym bardziej rodzic, tego nie wytrzyma). Niektórzy przewoźnicy dla dzieci w wieku szkolnym i studentów oraz dla seniorów powyżej 60 lat proponują zniżki (10–50%).
Torby czy plecaki umieszczane w bagażniku na ogół nie mogą być cięższe niż 25–40 kg (dla jednej osoby, nie licząc bagażu podręcznego, ok. 5 kg). Z zasadami przewozu bagażu nietypowego (np. roweru czy nart) najlepiej zapoznać się przy kupowaniu biletu.

Samochód
Samochód prawdopodobnie okaże się najtańszym środkiem dojazdu do Hiszpanii, jeśli będzie nim podróżować kilka osób. Można dowolnie wybierać trasy i bez trudu dotrzeć do nawet najbardziej odludnych rejonów. Kłopotliwe jest natomiast spędzanie za kierownicą wielu godzin dziennie, problemy z parkowaniem w centrum dużych miast europejskich oraz ryzyko kradzieży.
Z Warszawy do Barcelony jest ok. 2,5 tys. km. Najkrótsza trasa prowadzi przez Czechy, południowe Niemcy i Francję. Jeśli ktoś chciałby zwiedzić po drodze Alpy, może nadłożyć nieco drogi i jechać przez Austrię oraz Szwajcarię. Miłośnicy Morza Śródziemnego powinni rozważyć jeszcze dłuższą trasę przez Austrię, Włochy i wzdłuż południowych wybrzeży Francji oraz Hiszpanii.
Na autostradach we Francji, Włoszech, Hiszpanii i Portugalii płaci się według przejechanej odległości, natomiast w Czechach, na Słowacji, w Austrii i Szwajcarii trzeba wykupić specjalną winietkę, ważną przez określony czas.
Główne drogi w Hiszpanii są z reguły w dobrym stanie, niemniej mniej ważne trasy bywają mniej bezpieczne, a w bardziej ustronnych regionach są często niewiele lepsze niż polne drogi. Jazda w miastach czasem nie podlega żadnym regułom, nawet sygnalizacja świetlna bywa ignorowana, a większość kierowców przejeżdża z dużą prędkością przez przejścia dla pieszych. Trzeba pamiętać, że Hiszpania należy do krajów o największym wskaźniku wypadków drogowych w Europie. Ceny paliwa należą do najniższych na kontynencie.

Autostop
Podróżowanie autostopem nie jest całkowicie bezpieczne. Wiążą się z nim również pewne niewygody, ale dla turystów, którzy lubią nawiązywać nowe kontakty, a przede wszystkim dla tych, którzy nie mogą oprzeć się pokusie podróży za jeden uśmiech, jest to wyzwanie warte ryzyka. Zawsze jednak trzeba mieć na uwadze związane z autostopem niebezpieczeństwa, zwłaszcza gdy w podróż wybierają się dwie lub – jeszcze gorzej – jedna młoda kobieta.
Tym, którzy zdecydują się na autostop, a nie są wytrawnymi autostopowiczami, przyda się kilka wskazówek.
Wybierając miejsce zatrzymywania, trzeba wczuć się w rolę kierowcy – powinien to być punkt, gdzie będzie się dobrze widocznym, nie stworzy zagrożenia, a kierowca, jeśli zechce kogoś zabrać, nie będzie musiał hamować z piskiem opon. Na zwykłych drogach sprawa jest dość prosta, trudności mogą się pojawić na autostradach. Tam dobrze wziąć pod uwagę stacje benzynowe, parkingi, motele i zjazdy na autostradę (raczej na początkowym odcinku). Zatrzymywanie samochodów na samej autostradzie jest po pierwsze – nielegalne, po drugie – niebezpieczne, po trzecie – bezsensowne, gdyż z góry naraża się na dużą stratę czasu. Takie rozwiązanie należy potraktować jako ostateczność.
Dobrym zwyczajem jest używanie tabliczek (może być duża kartka papieru) z wyraźnie napisaną nazwą miejscowości, do której się zmierza.