Madryt
Stolica Hiszpanii nie traktuje siebie zbyt poważnie. Każdy, kto utknął w korku o 4.00 w czwartek wie, że w niewielu miastach tak się imprezuje, jak w Madrycie. Można oczywiście cieszyć się nocnym życiem miasta, ale warto zachować siły na poznanie wspaniałych muzeów i zabytkowego centrum.
Madrycka „wielka trójka” – muzea Prado, Reina Sofía i Thyssen-Bornemisza powinny zająć pierwsze miejsce na liście rzeczy do obejrzenia w tym mieście.
Prado (Paso del Prado s/n) to nie tylko najbardziej znane muzeum w Mardycie, ale również jedna z najlepszych na świecie kolekcji sztuki. Główne miejsce przeznaczono dla malarstwa hiszpańskiego, flamandzkiego i włoskiego z XV–XIX w., ze szczególnym uwzględnieniem Goi, Velazqueza i El Greco.
Centro del Arte Reina Sofía (calle Santa Isabel 52) wystawia m.in. prace Picassa, a także Salvadora Dalí oraz urzekające prostotą obrazy Mirò.
Muzeum Thyssen-Bornemisza (paseo del Prado 8) prezentuje nietematyczną kolekcję bezcennych dzieł sztuki. Jest tu malarstwo średniowieczne i holenderskie z XVII w., dzieła rokoka i klasycyzmu oraz prace fowistów, ekspresjonistów, surrealistów, artystów pop artu i awangardy.

Salamanka
W bajecznie pięknej zabytkowej Salamance nadal dzieje się wiele ciekawych rzeczy. O jej przyszłości zadecydował w 1218 r. król Alfons XI, zakładając uczelnię, która przez cztery wieki przodowała w Hiszpanii. Starówka prezentuje chrakterystyczne dla Hiszpanii style architektoniczne – gotyk płomienisty, plateresco i churrigueresco.
Harmonijnie zabudowaną plaza Mayor zaprojektował w 1755 r. José Churriguera, twórca stylu w architekturze, nazwanego churrigueresco. Stamtąd ruchliwa rúa Mayor prowadzi do cudownej Casa de las Conchas (Dom z Muszlami). Muszle – ornamenty na fasadzie – to symbol wiernych pielgrzymujących do Santiago de Compostela. Ten XV-wieczny budynek od momentu powstania stał się symbolem miasta. Obecnie mieści biuro informacji turystycznej i bibliotekę.
W Salamance są dwie katedry. Nową i większą zbudowano obok starej świątyni. Catedral Nueva (Nowa Katedra; plaza Anaya), ukończoną w 1733 r., wznoszono 220 lat. Przechodzi się z niej do Catedral Vieja (Stara Katedra), średniowiecznej budowli z przepięknym ołtarzem i wspaniałymi kaplicami.

Barcelona
Leżąca nad Morzem Śródziemnym Barcelona niezmiennie ekscytuje przybyszów. Średniowieczne budowle w Barri Gòtic (Dzielnica Gotycka), fantastyczna architektura modernistyczna w dzielnicy L’Eixample, nowatorska sztuka i wzornictwo to atuty dumnej stolicy. Miasto szczyci się także świetną ofertą handlową, bogatym życiem nocnym i kuchnią należącą do najlepszych w Hiszpanii.
Barcelona słynie przede wszystkim z dzieł Antonio Gaudíego (1852–1926). Ekscentryczny architekt był głęboko wierzącym katolikiem. Jego prace nawiązują zarówno do przyrody, jak i do religii. Arcydzieło Gaudiego, La Sagrada Família (Carrer Mallorca 401), to najsławniejsza budowla w Barcelonie. Budowę świątyni rozpoczęto w 1882 r. Do chwili obecnej prace wykonane są w ok. 50% i nie wiadomo, czy zostaną ukończone do 2082 r.
Zainteresowani twórczością Gaudíego powinni także zwiedzić muzeum mieszczące się w La Pedrera (kamienicy wzniesionej przez artystę na rogu carrer de Provença) oraz zobaczyć parc Güell. Gaudí zaplanował tam wioskę z domami, szkołami i sklepami, ale projektu nie wykonano i pozostał tylko nieukończony plac zabaw z mozaikami z ceramicznych kafli i budowlami o ekstrawaganckich kształtach.

Costa Brava
Costa Brava (Dzikie Wybrzeże) zachwyca malowniczymi zatoczkami i przesmykami. Plaże są niewielkie i oddzielone od siebie.
Cadaqués jest chyba najbardziej malowniczą ze wszystkich miejscowości wypoczynkowych tego wybrzeża. Trwa w niej pamięć o Salvatorze Dalím, który mieszkał w tej okolicy. Na Cap de Creus, 10 km na północny wschód od Cadaqués, można zwiedzić klasztor i wybrać się na pieszą wycieczkę.
Dalej na południe, za L’Escala i L’Estartit, leży Palafrugell. Samo miasto nie ma wiele do zaoferowania, ale koniecznie trzeba zobaczyć trzy niewiarygodnie piękne nadmorskie miejscowości w jego pobliżu. Najbardziej wysunięte na północ Tamariu – jest najbardziej ekskluzywna. Llafranc – ma najdłuższą plażę. Calella de Palafrugell, malowniczo położona, tchnie spokojem i rzadko można tam narzekać na tłumy gości.
Do atrakcji Costa Brava zaliczają się także Illes Medes. Aby chronić przed zniszczeniem florę i faunę tych siedmiu wysp i okolicznych raf koralowych, utworzono rezerwat przyrody. Bardzo popularnym sportem jest tu nurkowanie.

Tarragona
To fascynujące miasto, założone w 218 r. p.n.e. jako Tarraco, w czasach rzymskich stanowiło ważne centrum i stolicę Hiszpanii. Zabytki rzymskie zaliczają się do atrakcji Tarragony. W okolicy są ładne plaże i park tematyczny.
Interesujące Museu Arqueològic (Plaça del Rei 5) to wspaniały obraz Hiszpanii w czasach rzymskich. Castell del Rei był dawniej częścią fortyfikacji miejskich. Warto obejrzeć najpierw widok ze szczytu, a potem ruiny rzymskiego cyrku, w którym odbywały się wyścigi rydwanów. W pobliżu, przy plaży, zachował się rzymski amfiteatr, miejsce walk gladiatorów.
Inna atrakcja miasta – Passeig Arqueològic (wejście w północnym krańcu murów) zaprasza do spokojnej przechadzki pośród umocnień miejskich, które budowali i naprawiali Rzymianie, Wizygoci, muzułmanie, a nawet Brytyjczycy (XVII w.).
Najstarsze fragmenty katedry wzniesionej w najwyższym punkcie miejscowości pochodzą z XII w. Wchodzi się przez piękne krużganki, w których mieści się świetne Museu Diocesá (Muzeum Diecezjalne).

Baleary
Wyspy archipelagu Balearów (hiszp. Islas Baleares, katal. Illes Balears) – Majorka (Mallorca), Ibiza, Minorka (Menorca) i Formentera – różnią się od siebie i każdy znajdzie to, czego szuka.
Na Ibizę turystów przyciąga artystyczna atmosfera D’Alt Vila (Stare Miasto) i słynne na cały świat kluby. Ibiza urzeka specyficznym czarem, któremu trudno się oprzeć. Ale warto też poznać tradycyjne wsie, w których kobiety wciąż jeszcze noszą długie czarne spódnice i słomiane kapelusze z szerokim rondem. Patrząc na łagodny krajobraz i stada pasących się kóz, zapomina się zgiełku plaż i nadmorskich nocnych lokali.
Palma, stolica Majorki, zachwyca wąskimi uliczkami i gotycką katedrą. Kuszą wspaniałe plaże, góry w głębi lądu i wioski, w których czas zatrzymał się kilkaset lat temu. Trudno się dziwić, że tak wielu artystów i pisarzy osiedliło się na tej urzekającej wyspie.
Formentera, najmniejsza z wysp archipelagu niezbyt odległa od Ibizy, jest najsłabiej zagospodarowana. Właściwie przez cały sezon nie ma tam zbytniego tłoku. Na płaskiej wyspie wytyczono wiele szlaków rowerowych.

Sewilla
Sewilla (Sevilla) – kwintesencja andaluzyjskości – działa na wszystkie zmysły. Spontaniczne tańce flamenco w barach czy uroczyste procesje – długo pozostaną w pamięci.
Sevilla jest miastem drogim, dlatego trzeba starannie zaplanować pobyt. Warto być tutaj w Wielki Tydzień, na Wielkanoc oraz podczas kwietniowych ferias (targi). W tym okresie hotele są przepełnione, choć ceny noclegów rosną dwukrotnie.
Ogromną sewilską katedrę (calle Alemanes), jedną z największych na świecie, zbudowano w miejscu głównego meczetu Sevilli w latach 1401–1507. Stojąca obok wieża, La Giralda z XII w., była minaretem meczetu. Przy południowym wejściu katedry znajduje się ogromny pomnik z sarkofagiem Krzysztofa Kolumba.
Poza katedrą warto w Sewilli warto zobaczyć rezydencję muzułmańskich i chrześcijańskich władców, Alcázar. Wzniesiono ją w 913 r. jako twierdzę muzułmańską. Od tego czasu w każdym stuleciu władcy Sevilli adaptowali budowlę do swoich potrzeb, co zaowocowało fascynującą różnorodnością stylów.
Słynna sewilska arena, plaza de Toros de la Real Maestranza należy do najstarszych w Hiszpanii. Można ją obejrzeć tylko z przewodnikiem (jęz. angielski i hiszpański).

Kordowa
W starej dzielnicy Kordoby (Córdoba) zachwycają placyki, kwieciste patia i labirynt krętych brukowanych uliczek. W mieście wyraźnie jest widoczna jego muzułmańska przeszłość. Po inwazji Maurów w 711 r. Kordowa przez prawie 300 lat była rzeczywistą stolicą państwa arabskiego na Półwyspie Iberyjskim. U szczytu świetności uznawano ją za najwspanialsze miasto Europy, a Mezquita (Wielki Meczet) należy do najpiękniejszych islamskich budowli na świecie. Meczet wybudowano w 785 r. Fascynuje szeregiem dwupoziomowych arkad i lasem kolumn. Od 1236 r. służył jako kościół, a w XVI w. w jego wnętrzu zbudowano katedrę.
Na południowy zachód od Mezquity rozciągają się ogrody przy Alcázar de los Reyes Cristianos (Twierdza Królów Chrześcijańskich).
Na południowym brzegu rzeki, za puente romano (akwedukt rzymski) wznosi się torre de la Calahorra. W wieży mieści się z muzeum prezentujące intelektualne osiągnięcia muzułmańskiej Kordowy.
Medina Azahara (carretera Palma del Río), 8 km od centrum, w X w. była potężnym muzułmańskim miastem-pałacem.

Grenada
Nie można nie zakochać się w Grenadzie. Urocze miasto, popularne wśród turystów, studentów i artystów ulicznych, leży u stóp ośnieżonych szczytów Sierra Nevada.
Od XIII do XV w. Grenada była stolicą ostatniego państwa muzułmańskiego w Hiszpanii. Wśród wspaniałych zabytków z czasów Maurów wyróżnia się najpiękniejsza budowla w Europie – Alhambra. O Alhambrze można powiedzieć jedno: trzeba zobaczyć jej patia, wieże, kopuły, pałace, ogrody. Alcazaba, twierdza Alhambry, została wzniesiona w XI w. Ze szczytów wież rozciąga się malowniczy widok. Palacios Nazaríes (pałace Nasrydów), centrum założenia, powstały w czasach potęgi muzułmańskich władców Granady (XIII–XV w.). Zadziwia piękno dziedzińców i przebogate wzornictwo stiuków i kunsztowne rzeźbienia. Generalife (Ogrody Architekta) zasłynęły w poezji i muzyce.

Santiago de Compostela
Galicyjskie miasto, uznane za pomnik kultury narodowej, zostało wpisane na listę UNESCO. Santiago de Compostela należy do najważniejszych w świecie miejsc pielgrzymkowych (w 1982 r. przybył Jan Paweł II).
Sercem i duszą miasta jest katedra, wspaniała romańska budowla z XI–XIII w. Według tradycji, w I w. dwaj uczniowie apostoła Jakuba (został ścięty na rozkaz Heroda Agryppy) przewieźli jego ciało z Jerozolimy do Jaffy, skąd łodzią bez żagli dopłynęli w ciągu 7 dni do miejscowości Padrón. Tam wysiedli, zanieśli doczesne szczątki 20 km dalej i pogrzebali. W 813 r. pewnego pustelnika zaprowadziły gwiazdy na pole (nazwane potem Campus Stellae, stąd Compostela), odkrywając przed nim kości apostoła. Alfons II, król Asturii, kazał na grobie zbudować kaplicę – w ciągu wieków rozbudowywaną aż do obecnej postaci – i ogłosił Jakuba (hiszp. Santiago) patronem chrześcijańskiej Hiszpanii. Pielgrzymi i turyści ustawiają się w kolejce, by ucałować posąg świętego, umieszczony za głównym ołtarzem.