Samolot
Bezpośrednie połączenie z Polski do Czech obsługują LOT (Warszawa–Praga, szczegółowy plan lotów wraz z cenami połączeń: www.lot.pl) oraz Czeskie Linie Lotnicze ČSA (Kraków–Praga i Warszawa–Praga, www.csa.cz). Bilet w obie strony z Warszawy lub z Krakowa do Pragi, kupiony co najmniej 14 dni przed datą wylotu, kosztuje ok. 650 zł.
Istnieją zniżki przysługujące dzieciom, studentom, emerytom itd., są też dość tanie bilety rodzinne i grupowe. Wysokość rabatów, które można uzyskać, oraz ich zakres określają indywidualnie poszczególni przewoźnicy.
Bilety na samolot można kupować bezpośrednio u przewoźnika, w agencjach turystycznych zajmujących się ich rezerwacją i sprzedażą, a także na stronach internetowych m.in. www.samoloty.onet.pl, www.samolotyonline.pl, www.campus.pl oraz www.aero.pl.
Kupując bilet u danego przewoźnika, poznaje się tylko jego ofertę specjalną i choć może ona być korzystna w porównaniu z oficjalną taryfą, to nie będzie możliwe zestawienie jej z propozycjami innych linii lotniczych. Taką informację można uzyskać w agencjach współpracujących z większą liczbą przewoźników i dających tym samym możliwość wyboru najtańszego wariantu przelotu.

Pociąg
Podróżowanie koleją jest bardzo wygodne, zwłaszcza gdy korzysta się z pociągów najszybszych i zapewniających najwyższy komfort (niestety, są one coraz droższe).
Pociągi międzynarodowe z Polski do Czech to m.in.: pociąg EC106 Warszawa–Katowice–Ostrawa–Ołomuniec–Pardubice–Kolin–Praga; skład TLK203 Warszawa Centralna–Katowice–Ostrawa–Ołomuniec–Pardubice–Kolin–Praga; P200 Kraków–Oświęcim–Zebrzydowice–Ostrawa–Ołomuniec–Pardubice–Kolin–Praga.

Kupując bilet, warto spytać o zniżki. W 2006 r. kolej dawała 40% ulgę od opłat normalnych za przejazd „tam” i „z powrotem” od wszystkich stacji w Polsce do wszystkich stacji w Czechach (plus dodatkowa ulga dla dzieci). Przykładowo cena za przejazd tam i z powrotem z Warszawy Centralnej do Pragi, za bilet II klasy, kosztuje 280 zł (w pociągach expresowych do tego trzeba doliczyć miejscówkę: 12,50 zł).
Jeżeli czas pozwala, można dojechać pociągiem osobowym do którejś z polskich miejscowości przy przejściu granicznym, przekroczyć granicę na piechotę i wsiąść do czeskiego pociągu. Oszczędza się w ten sposób sporo pieniędzy, ponieważ bilety na pociągi w Czechach są o wiele tańsze od opłat za połączenia międzynarodowe. Nie trzeba też kupować miejscówek, obowiązkowych w niektórych droższych pociągach.
Wszelkich informacji o cenach biletów, ofertach specjalnych i biletach wieloprzejazdowych udzielają kasy międzynarodowe PKP (informacja kolejowa tel.0229436 i 0429436 z całej Polski), biuro Wasteels (tel. 0226202149) oraz wybrane oddziały Orbisu. Aktualne informacje o czasach odjazdów są na internetowych stronach Deutsche Bahn www.bahn.de oraz www.pkp.pl.

Autobus
Z większych miast Polski do Czech (przede wszystkim do Pragi) jeżdżą autobusy polskich i czeskich prywatnych linii przewozowych.
Przykładowo, autokarem Pekaes Bus oraz Eurolines – Sodeli.cz (www.eurolinespolska.pl) można pojechać do Pragi z Warszawy, Łodzi i Wrocławia. Autokary ruszają z Polski późnym wieczorem lub w nocy, by rano być w stolicy Czech. Bilety w jedną stronę z Warszawy kosztują ok. 120 zł, powrotne 230 zł (z Łodzi i Wrocławia ok. 110 zł, powrotne 140–190 zł). Przejazd z Warszawy do Pragi trwała w przybliżeniu 10 godz., z Łodzi ok. 8 godz., a z Wrocławia ok. 4,5 godz.
Krakowskie biuro Jordan (www.jordan.pl) oferuje połączenia z Częstochowy i Krakowa do Brna (przez Frydek Mistek) autokarami ruszającymi z Wilna, kończącymi trasę w Klagenfurcie. Bilety w jedną stronę z Częstochowy lub Krakowa do Brna kosztuje ok. 90 zł, powrotne ok. 160 zł.
Warto przejrzeć oferty kilku przewoźników, po czym skonfrontować je z opiniami osób, które już z nich korzystały.
Za przejazd małego dziecka (do 4 lat) często nie trzeba płacić lub przysługują duże zniżki, pod warunkiem że nie potrzebuje ono oddzielnego miejsca do siedzenia (przy długiej podróży żadne dziecko, a tym bardziej rodzic, tego nie wytrzyma). Niektórzy przewoźnicy dla dzieci w wieku szkolnym i studentów oraz dla seniorów powyżej 60 lat proponują zniżki (10–50%).

Samochód
Po czeskich drogach jeździ się bez porównania przyjemniej niż po polskich. Drogi są dobrze utrzymane (w ostatnich latach wiele z nich wyremontowano), a kierowcy uprzejmi. Na szosach (poza miastami) nie ma tłoku. Czesi samochodami częściej jeżdżą na weekendowe wyprawy za miasto niż do pracy.
Za korzystanie z autostrad i dróg szybkiego ruchu w Czechach wnosi się jednorazową opłatę od samochodów, autobusów i motocykli. Otrzymaną przy tym winietkę (czes. nálepka) należy umieścić na przedniej szybie auta (wewnątrz, od strony pasażera). Motocykliści powinni nakleić ją na stałej, niewymiennej części motoru. Na winietce należy wpisać numer rejestracyjny pojazdu. Opłaty: pojazdy o ciężarze do 3,5 tony – 200 Kč na 15 dni, 300 Kč na 2 miesiące, 900 Kč na rok; pojazdy o ciężarze 3,5–12 ton – 650 Kč na 15 dni, 1750 Kč na 2 miesiące, 7 tys. Kč na rok. Winietki kupuje się na granicy albo na większych stacjach benzynowych w Czechach. Brak winietki  karany jest mandatem w wysokości nawet 100.000 CZK.
Jadąc po Czechach należy mieć włączone światła mijania przez cały rok.

Autostop
Czesi znają i akceptują ten sposób podróżowania – kierowcy doskonale wiedzą, o co chodzi, kiedy ktoś macha ręką z pobocza; nie tylko chętnie zabierają autostopowiczów, ale wiedząc, że mają do czynienia z turystą, niejednokrotnie nawet proponują podwiezienie dalej niż sami jadą. Inna rzecz, że na okazję nieraz trzeba czekać dosyć długo. Należy też liczyć się z podróżą w kilku etapach. Aby pokonać dłuższy odcinek trasy, najlepiej zatrzymywać samochody na drogach głównych oraz przy autostradach (na stacjach benzynowych, parkingach, przy restauracjach itp.); nigdy na samych autostradach – jest to zabronione. Dobrze mieć tabliczkę z wypisaną nazwą miejscowości docelowej. Najwięcej samochodów jeździ przed 8.00 i po 16.00, czyli w porach, kiedy Czesi jadą do pracy albo z niej wracają.
Łapanie okazji zawsze wiąże się z dużym ryzykiem. Za kierownicą najczęściej siedzi miły, spokojny człowiek, ale może też zdarzyć się inaczej. Do obcego samochodu nigdy nie powinna wsiadać samotna autostopowiczka. Najbezpieczniej i najłatwiej podróżuje się chłopakowi i dziewczynie. Znacznie gorzej – dwóm chłopakom (kierowcy też są ostrożni). Dziewczyny, nawet dwie czy trzy, powinny najbardziej uważać, bo mogą być wzięte za prostytutki (trzeba ubrać się typowo jak autostopowicz, a plecak umieścić w widocznym miejscu).