Samolot
Chorwackie porty lotnicze obsługujące loty zagraniczne są w Zagrzebiu, Splicie, Dubrowniku, Puli, Rijece, Zadarze i Osijeku, lądują na nich jednak najczęściej samoloty czarterowe lub odbywające loty w ramach chorwackiej komunikacji krajowej. Bezpośrednie połączenie z Polski do Chorwacji obsługuje m.in. tanie linie lotnicze Sky Europe (Kraków–Split i Kraków–Dubrownik).
Bilet w jedną stronę bez opłat lotniskowych można kupić nawet za 40 zł, ale trzeba pamiętać o kilku zasadach. Cena biletu (zawsze podawana bez opłat lotniskowych) rośnie im bliższa jest data odlotu. Ponieważ większość tanich linii lotniczych korzysta z lotnisk położonych daleko od miast, należy się liczyć z dodatkowymi kosztami dojazdu.
Bilety na samolot można kupować bezpośrednio u przewoźnika, w agencjach turystycznych zajmujących się ich rezerwacją i sprzedażą, a także na stronach internetowych m.in. www.samoloty.onet.pl, www.samolotyonline.pl, www.campus.pl oraz www.aero.pl.

Pociągiem
Od lat najpopularniejsze trasy kolejowe z Polski do Chorwacji wiodą przez Budapeszt i Wiedeń. Niestety, żadne z polskich miast nie ma bezpośredniego połączenia z Zagrzebiem czy Rijeką. Korzystając z rozkładów jazdy (dostępnych m.in. na stronie www.pkp.pl), można zaplanować podróż do Chorwacji w różnych wariantach.
Zdecydowanie najlepszą trasą z Warszawy do Zagrzebia jest przejazd przez Budapeszt (tylko jedna przesiadka). Podróż trwa ok. 20 godz. Inna opcja to podróż przez Wiedeń pociągami Eurocity i Intercity. Trwa tylko 15 godz., ale jest dosyć droga. Cena biletu powrotnego, ważnego przez miesiąc, dla jednej osoby (oferta Chorwacja Specjal) z Warszawy przez Wiedeń do Zagrzebia wynosi ok. 700 zł plus miejscówki.
Koszty można jednak obniżyć dzięki różnym międzynarodowym biletom wieloprzejazdowym, dostępnym również w Polsce, które dają też możliwość zaplanowania własnej trasy przejazdu m.in. InterRail (www.interrailnet.com) lub Euro Domino. Bilet InterRail ważny na wszystkie kraje leżące na trasie do Chorwacji, kosztuje ok. 630 zł (dla osób poniżej 26 lat, ważny 16 dni).
Wszelkich informacji o cenach biletów, ofertach specjalnych i biletach wieloprzejazdowych udzielają kasy międzynarodowe PKP (informacja kolejowa tel..0229436 i 0429436 z całej Polski), biuro Wasteels (tel..0226202149, 0618652626) oraz wybrane oddziały Orbisu. Aktualne informacje o czasach odjazdów są na internetowych stronach Deutsche Bahn www.bahn.de oraz www.pkp.pl.
W Zagrzebiu można się przesiąść do miejscowego pociągu lub autobusu (rozkład jazdy chorwackich pociągów: www.hznet.hr, rozkład autobusów z Zagrzebia: www.akz.hr).

Autobus
Kilku przewoźników oferuje kursy do Chorwacji wśród nich m.in. firma Glob Tourist z Kołobrzegu (www.globtourist.com) obsługuje kursy z Kołobrzsegu do Zadaru/Sukosanu/Szybeniku/Splitu (od początku V do poł. X; w sezonie 4–5 razy w miesiącu, zwykle w czw. lub pt.). W Polsce autobusy przejeżdżają przez Koszalin, Bydgoszcz, Toruń, Płock, Warszawę, Częstochowę i Katowice. Organizowane są też wyjazdy z Gdyni, Gdańska, Kołobrzegu, Krakowa, Łodzi, Poznania, Szczecina, Warszawy, Włocławka i Wrocławia. Cena w jedną stronę wynosi: od 240 zł (z płd. Polski) do 400 zł (z płn. Polski), w obie strony odpowiednio 340 i 550 zł.
Szczegółowe informacje o innych przewoźnikach można uzyskać w każdym większym biurze podróży.
Można też skorzystać z połączeń z krajów ościennych, jak Niemcy (z wielu miast) czy Czechy (m.in. Brno–Zagrzeb). Cenne informacje na stronie www.akz.hr.
Autobusy Eurolines (www.eurolines.com) obsługują m.in. połączenia: z Wiednia do Zagrzebia; z Sarajewa i Mostaru do Dubrownika; z Sarajewa i Mostaru do Splitu; z Sarajewa do Zagrzebia i Rijeki.
Chorwacja ma także połączenia z Włochami: z Wenecji i Triestu odjeżdżają autobusy do Rijeki, Zadarau, Splitu i Dubrownika; ze Słowenią: z Lublany odjeżdżają autobusy do Zagrzebia, Rijeki i Splitu.

Samochód
Samochód daje niezależność, jest też tańszy, jeśli koszty rozkładają się na pasażerów. Trasę z Polski można przebyć na wiele sposobów. Pierwsza opcja to podróż przez Słowację i Węgry (520 km, czas przejazdu ok. 9–10 godz.). Drugi wariant – przez Czechy, Austrię i Słowenię (650 km, 8–9 godz.). Istnieją też możliwości tranzytu przez Bośnię i Hercegowinę do Dalmacji. Główna droga tranzytowa wiedzie przez Banja Lukę i Mostar.
Jeśli wziąć pod uwagę opłaty drogowe i inne wydatki (posiłki w restauracjach przy drodze itp.), najbardziej opłacalny jest przejazd przez Słowację i Węgry. Najmniej męczy trasa przez Czechy i Austrię.
Stacje benzynowe są gęsto rozmieszczone przy głównych trasach w Chorwacji i wszystkich krajach tranzytowych. Wyjątek stanowią Serbia i Czarnogóra oraz Bośnia i Hercegowina – w tych krajach nie należy zwlekać do ostatniej chwili z napełnieniem baku. Nie ma problemów z tankowaniem benzyny i oleju napędowego, natomiast gaz (LPG) w większości wspomnianych krajów jest rzadziej dostępny niż u nas.

Autostop
Podróżowanie autostopem nie jest całkowicie bezpieczne. Wiążą się z nim również pewne niewygody, ale dla turystów, którzy lubią nawiązywać nowe kontakty, a przede wszystkim dla tych, którzy nie mogą oprzeć się pokusie podróży za jeden uśmiech, jest to wyzwanie warte ryzyka. Zawsze jednak trzeba mieć na uwadze związane z autostopem niebezpieczeństwa, zwłaszcza gdy w podróż wybierają się dwie lub – jeszcze gorzej – jedna młoda kobieta.
Tym, którzy zdecydują się na autostop, a nie są wytrawnymi autostopowiczami, przyda się kilka wskazówek.
Wybierając miejsce zatrzymywania, trzeba wczuć się w rolę kierowcy – powinien to być punkt, gdzie będzie się dobrze widocznym, nie stworzy zagrożenia, a kierowca, jeśli zechce kogoś zabrać, nie będzie musiał hamować z piskiem opon. Na zwykłych drogach sprawa jest dość prosta, trudności mogą się pojawić na autostradach. Tam dobrze wziąć pod uwagę stacje benzynowe, parkingi, motele i zjazdy na autostradę (raczej na początkowym odcinku). Zatrzymywanie samochodów na samej autostradzie jest po pierwsze – nielegalne, po drugie – niebezpieczne, po trzecie – bezsensowne, gdyż z góry naraża się na dużą stratę czasu. Takie rozwiązanie należy potraktować jako ostateczność.
Dobrym zwyczajem jest używanie tabliczek (może być duża kartka papieru) z wyraźnie napisaną nazwą miejscowości, do której się zmierza.
Podróżowanie autostopem po Chorwacji jest dość powszechne (zwłaszcza na wyspach, gdzie autobusy jeżdżą stosunkowo rzadko), choć nie zawsze łatwe. Turyści niezbyt chętnie zabierają autostopowiczów (często samochód mają wypełniony bagażami), miejscowi zaś przebywają zwykle krótkie odległości, a w ich samochodach siedzi już kilkoro pasażerów.